Lysandre Begijn is een Nederlandse kunstenares die woont en werkt in Gent. Ze werkt op houten panelen, die ze uitsnijdt in specifieke vormen. In haar werk gebruikt ze een archaïsche beeldtaal. Ze creëert een imaginaire wereld waarin ze tracht een diep menselijk DNA uit te beelden.
“In slaap reizen we zonder voeten, spreken we zonder tong, zien we zonder ogen.” – Jalal al-Din Rumi, de 13e-eeuwse Perzische dichter en soefi-mysticus
Het werk verbeeldt een liggende figuur omgeven van aarde. Het hoofd rust op een kussen. Als je slaapt begeef je je in een andere werkelijkheid. Een imaginaire wereld. Dat zie je in vele oude culturen terugkomen. De Grieken beschouwden slaap als een toestand tussen leven en dood, een “heilige pauze” waarin de ziel kan reizen.
In het Taoïsme is slaap een vorm van “natuurlijk niet-doen” (wu wei), een toestand waarin men zich volledig overgeeft aan de stroom van het universum.
Diepe slaap (Sushupti) wordt in India beschouwd als een toestand van eenheid, waar de geest geen objecten ervaart, maar rust in het Zelf (Atman).
Slaap is in vele oude culturen en mythen niet enkel een lichamelijke noodzaak, maar ook een mystieke, symbolische toestand die toegang geeft tot andere werelden. In deze culturen is slaap vaak nauw verbonden met dromen, de ziel, de dood en de goddelijke inspiratie.
Door het werk aan de andere kant van de afgescheiden ruimte te plaatsen, begeeft ze zich in een ander universum. De toeschouwer blijft in de lichamelijke wereld.
Er zijn ook kettingen van papavers aanwezig. De papaver refereert naar Hypnos, de Griekse God van de slaap. Hij wordt vaak afgebeeld met een klaproos. Papaver werd vroeger gebruikt als verdovend middel in de natuurgeneeskunde en is nog altijd het hoofdbestanddeel van opium.
Clay, acrylic on wood
175 x 68 cm
2025
Instagram: lysandreb
