Geert Van Hijfte woont en werkt in het hart van Gent, op een boogscheut van het Prinsenhof.
Hij is autodidact en altijd onderweg. Te voet, op de fiets, soms met de auto. Wars van technische regels en conventies, registreert hij de dingen die hij tegenkomt. Een gordijn in een open raam. Een achtergelaten zeelijn. Een vergeten hoek in een bruisende stad. Mensen zijn zelden prominent aanwezig. Soms wel. Maar niet altijd voluit. Van Hijfte wil schilderen met zijn lens. Zijn toestel beweegt – van links naar rechts, van boven naar onder – ogenschijnlijk willekeurig. Maar schijn bedriegt. Spiegelreflex, pocketcamera, smartphone: het maakt niet uit. Het gaat om het kijken. En voelen.
Als communicatie-expert weet Geert Van Hijfte als geen ander dat het beeld het woord vaak overstemt. In zijn werk als grafisch ontwerper speelt hij daar bewust op in. Door cadrage. Maar evengoed door geen cadrage. Als toeschouwer tast je dan even in het duister. Op zoek naar betekenis. Naar vorm. Maar zijn we daar niet allemaal mee bezig?
Het “Jodenvraagstuk” – of de Endlösung der Judenfrage – kreeg nergens zo expliciet gestalte als in Birkenau, een klein dorpje in Polen, vlak bij Auschwitz. Ongeveer 1,1 miljoen mensen – vooral Joden, maar ook Polen, Roma en Sinti – werden er vermoord in de vernietigingskampen van Auschwitz-Birkenau.
In het werk Birkenau toont Van Hijfte de vijver waarin vanaf maart 1942 de as van ontelbare gecremeerde slachtoffers werd uitgestrooid. Een rauw en indringend zwart-witbeeld, ondersteund door de tekst van Our Darkness door Anne Clark. Dat nummer ontrafelt de complexe dynamiek van menselijke relaties en vertelt het verhaal van een verbroken verbinding.
Het beeld Birkenau wordt zo het ultieme symbool of beter – het Uberbeeld – van gebroken persoonlijke en collectieve relaties. In de opstelling sluit het beeld de Donkere Poort af: een uniek restant van het Hof ten Walle, later bekend als het Prinsenhof. In die poort zijn de namen gegraveerd van alle Gentenaars die onder keizer Karel onthoofd werden of op de brandstapel belandden. Our darkness. Altijd. En overal.
