Frederik Van Laere (°1974, Deinze) doet (ernstige?, potsierlijke?) pogingen om zijn doeken te vrijwaren van al te veel gemediatiseerd en ‘ontleend’ beeldmateriaal, vanuit een romantisch verlangen om het individu en de directe, authentieke beleving van zijn omgeving staande te houden. Overtuigd dat niet alleen wijn, maar ook een mens een ‘terroir’ heeft, zoekt hij zijn stof dicht bij huis, dikwijls met een intieme, autobiografische zucht. Hier en daar is dat aandoenlijk, soms zelfs theatraal. Het verknipte landschap en een ‘couleur locale’ van invalswegen, verkavelingen, suburbia, dienen als bühne voor dagelijkse melancholie en absurditeit. Hij zweert bij schilderen als oorspronkelijk, picturaal, en in het beste geval ook poëtisch medium: eerlijk in al zijn onbeholpen leugenachtigheid.
Conversation with Clythia, olie/doek
For the Tired, olie/doek
Instagram: frederikvlaere
